Έχουμε μιλήσει και ξαναμιλήσει για σχέσεις που τελειώνουν, για τα μαθήματα που μπορείς να πάρεις από αυτές, για τις μεθόδους ανάνηψης από έναν χωρισμό κτλ κτλ κτλ. Τι γίνεται όμως, όταν τα πράγματα είναι απείρως σοβαρότερα; Και δεν αφορούν απλά μία σχέση, περισσότερο ή λιγότερο σοβαρή, αλλά έναν γάμο; Αν μάλιστα υπάρχουν και παιδιά, ακόμη παραπάνω;
Είναι αλήθεια ότι ο δεσμός που δημιουργείται .
μεταξύ του ζευγαριού στο γάμο μοιάζει απαράβατος και ιερός. Κι όταν έρθουν και παιδιά, ε τότε αυτή η σχέση μοιάζει να έχει σφραγιστεί με τα καλά, και το βουλοκέρι να έχει πεταχτεί στο μέσον του ωκεανού. Και είναι η στιγμή εκείνη που η σφραγίδα σπάει, και το συμβόλαιο που νομίζεις ότι έκανες δεν είναι και τόσο άρρηκτο, που σε κάνει να χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου και να πιστεύεις ότι, όχι, αυτό δεν μπορείς να το ξεπεράσεις.
Σου έχω νέα: μπορείς! Και μπορεί στη συγκεκριμένη περί0πτωση να μην έχω την απαιτούμενη εμπειρία, γνωρίζω όμως ότι είστε πολύ πιο λογικές και ορθολογίστριες από εμάς και παρ’ ότι ο πρώτος καιρός μπορεί αν φανεί κανονικός Γολγοθάς, ωστόσο τα πράγματα στρώνουν και εσύ αποκτάς τη βασικότερη σύμμαχο που θα μπορούσες να έχεις: τη γνώση. Την οποία θα χρησιμοποιήσεις ως το ισχυρότερο όπλο σου, στη μάχη εναντίον στη μελαγχολία και την κατάθλιψη που μπορεί να σου φέρει το διαζύγιο. Κι αν σου φαίνεται ότι δεν είναι πολλά αυτά που μπορείς να μάθεις από ένα επώδυνο διαζύγιο, κάτσε και μέτρησε:
Μπορείς να ζήσεις και χωρίς άντρα. Και να πατήσεις για τα καλά στα πόδια σου χωρίς δεκανίκια και ανασφάλειες. Όλα αυτά μπαίνουν στην άκρη και σηκώνεις τα μανίκια για να επαναδιαμορφώσεις τη ζωή σου, ή έστω να την ξαναρχίσεις από την αρχή, με μία και μόνο πρόκληση: να την κάνεις καλύτερη από ότι πριν.
Έρχεσαι πιο κοντά με το παιδί σου. Και καταλαβαίνεις ότι εκτός των άλλων έχεις πλέον ένα βασικό σκοπό στη ζωή σου και είναι να μεγαλώσεις αυτό το παιδί που λατρεύεις. Δεν πιστεύω να τα παρατήσεις όλα και να κλειστείς σε ένα δωμάτιο κοιτάζοντας το ταβάνι, τώρα που σε έχει ανάγκη περισσότερο από ποτέ; Δεν σε έχω για τέτοια…
Συνειδητοποιείς ότι δεν είσαι μόνη. Και γενικότερα, βλέπεις ποιοι είναι πραγματικά εκεί για εσένα και σε ποιους αξίζει να δίνεις το χρόνο, την προσοχή και το ενδιαφέρον σου. Κι αν είναι λιγότεροι από αυτούς που αρχικά περίμενες, μην αγχώνεσαι. Η συμπαράσταση και η βοήθεια δεν θέλει κόσμο. Θέλει τρόπο. Και αν είναι αληθινή και ουσιαστική, πίστεψέ με, η πολυκοσμία και η βαβούρα πάνω από το κεφάλι σου θα είναι το τελευταίο που θα σε απασχολήσει τη δεδομένη περίοδο…
Ανακαλύπτεις δυνάμεις που δεν πίστευες καν ότι είχες. Κι εκεί που ήσουν στα πατώματα και μονολογούσες «ε, τώρα θα πεθάνω, δεν θα αντέξω» κι άλλες σαχλαμάρες, βλέπεις ότι όχι μόνο δεν πέθανες, όχι μόνο άντεξες, αλλά τα καταφέρνεις και πιο καλά από πριν. Κι ότι κάπου μέσα σου, υπήρχε μία Ζίνα έτοιμη να παλέψει με νύχια και με δόντια για να βγει στην επιφάνεια από τον πάτο του βυθού που βρισκόταν. Και τα κατάφερε, επιπλέοντας για τα καλά…
Με τον καιρό, πονάει λιγότερο. Το κλισέ «ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός» δεν υπάρχει τυχαία σε κάθε ταινία, θεατρικό και βιβλίο, και ήρθε ο καιρός να το πάρεις χαμπάρι. Όσο περνάει, τόσο καλύτερα αισθάνεσαι και τόσο περισσότερο οι κακές αναμνήσεις γίνονται ολοένα και πιο θολές, κατευθυνόμενες οριστικά στο μακρινό παρελθόν. Τόσο, που και εσύ η ίδια δεν θυμάσαι όλες τις λεπτομέρειες…
Το διαζύγιο δεν σε καθορίζει ως άτομο. Και αντίθετα από ότι πιστεύεις, δεν φυτρώνει κάποια ταμπέλα «διαζευγμένη» στην κορυφή του κεφαλιού σου. Το διαζύγιο αποτελεί ένα κομμάτι της ζωής σου που έχει περάσει και έχει φύγει οριστικά. Πλέον, έχεις ανοίξει νέο κεφάλαιο σε αυτή και κοιτάς μπροστά. Και ακριβώς έτσι θα αντιμετωπίζεσαι από τους νέους ανθρώπους που συναντάς στο δρόμο σου.
Είσαι ελεύθερη. Να κάνεις ό, τι θες! Πράγματα που όσο ήσουν παντρεμένη σου φάνταζαν αδιανόητα, και άλλα για τα οποία έπρεπε να ζητήσεις ειδική άδεια και να περάσεις από ανάκριση, πλέον φαντάζουν καθημερινότητα. Το συνειδητοποιείς καθώς πίνεις το τρίτο ποτό με τις φίλες σου, με τις οποίες είχες να βγεις ως αργά πάνω από χρόνο. Και ο τύπος δίπλα σας στο μπαρ είναι ιδέα σου ή αρχίζει να σε φλερτάρει; Και γιατί, ένα χαμόγελο αρχίζει να σχηματίζεται στην άκρη των χειλιών σου; Μάλλον γιατί…
Μπορείς να ξαναρχίσεις να ζεις πράγματα. Με τον έρωτα στην κορυφή αυτών. Και αν αυτό δεν είναι το μεγαλύτερο μάθημα που μπορείς να πάρεις, συνοδευόμενο από έναν αναστεναγμό ανακούφισης καθώς τα δύσκολα πέρασαν και πάνε, τότε δεν μπορώ να φανταστώ τι είναι…
